Sercu bliski Beskid Niski

Poprawiania "gigantomanii' ciąg dalszy czyli jak docieraliśmy do Polan Surowicznych tym razem od południa, skoro od północy się nie udało. Samochód został na parkingu w Rymanowie Zdroju a my w drogę. Pierwszy postój przy drewnianym kościółku pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Wacława w Króliku Polskim:

Trudno ominąć cerkiew w Króliku Wołoskim:

W Szklarach zboczyliśmy z głównego traktu, by zatrzymać się przy "winotruskawkowej" kapliczce, która wówczas jeszcze nie miała okazji "zagrać" w filmie:

I kolejny przystanek obok cerkwi w Woli Niżnej, obok której rok wcześniej w przedstawiony na zdjęciu sposób upamiętniono greckokatolickiego parocha:

A potem już tylko skręt przed widniejącym w oddali Moszczańcem z głównej drogi w lewo i przez Wisłok i inne strumyki dotarliśmy do celu.

Takie krzyże można spotkać przy drodze ku granicy:

W którejś z kamieniczek w Rynku, na pierwszym piętrze rozegrała się scena "tłuczenia jajek"... Może w jednej z tych,

lub tych

To po tej stronie jest ten sklepik.

Polsko-czeskie spotkanie cyklistów w Bardejovskich Kupelach:

Ciąg dalszy przywracania choć części "zmodernizowanych" zdjęć.
Ostatnie prace wykończeniowe, wszak inauguracja Służby Bogu tuż, tuż:

Wracając do robienia koło pióra grekokatolikom, najlepszym tego przykładem było powołanie - z inspiracji sanacji - Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny, czyli podporządkowania parafii unickich w Beskidzie bezpośrednio Watykanowi. W ten sposób władze chciały uniemożliwić metropolicie Szeptyckiemu ukrainizacji Łemków.

Z szosy nad Becherovem robię zdjęcia fragmentów wsi z widoczną w oddali cerkwią, fragmentem rusińskiego cmentarza i cmentarzem z I wojny św.:



Teraz czeka mnie 4 kilometrowy podjazd do granicy, za którą...
cdn

W wątku "Krajobraz nieistniejących cerkwi" zamieściłem zdjęcie krzyża z cmentarza w Gładyszowie, który posadowiony został w miejscu, w którym znajdowała się niegdyś cerkiew zniszczona w wyniku walk toczących się podczas I wojny św. Krzyż ten poświęcony jest również... Ale o tym na poniższych zdjęciach:

Jako suplement do wspomnień o Janku Tuzie dołączam zdjęcia "mlekodajek", na które przyszło mi się natknąć, gdym pieszo dreptał w pobliżu Jego siedziby (raz jedyny, bo wszystkie pozostałe przypadki to rowerowa ekstrema przy pokonywaniu Zawoi i Wisłoki) w drodze do Nieznajowej.
Tak to było w 2009 roku:



Za tymi kłodami płynie Zawoja

A ta dreptała do swojego stadka. Nagle przystanęła, zwróciła się w kierunku obiektywu, jakby chciała rzec: teraz można. Cóż było robić. Pstryknąłem. Moi współwędrowcy nadali jej miano "miss". I chyba mieli rację.

A widoczne w tle drzewa, już na drugim brzegu Zawoi.

A taka szata roślinna to na którym brzegu Zawoi występuje? I czy to ładnie którąkolwiek z postaci tu uwiecznionych nazywać, excuzes le mot, "krową"?

Pozdrawiam Cię serdecznie - i Wesołych, błogosławionych Świąt, Staru Zakapiorze

Proszę szanownych Moderatorów o usunięcie mego powyższego posta - Stary Zakapior widzę już posprzątał bałagan w podlinkowanych zdjęciach, i czytelnicy którzy nie widzieli pierwotnej wersji nie będą wiedzieli o co chodzi i co mnie tak serdecznie ubawiło
Pozdrawiam.

Na wirtualnej stronie parafii rzymskokatolickiej p.w. św. Maksymiliana Kolbe w Krempnej można przeczytać artykuł "Utrwalić sacrum", którego bohaterem jest Michał Warchił konstruktor miniaturek drewnianych świątyń Łemkowszczyzny i Bojkowszczyzny. Łemek, grekokatolik urodzony w 1941 r. w Krempnej, przesiedlony w 1947 r., obecnie zamieszkały w Legnicy.

naprawdę???

_________________
Kłótnia z idiotą jest jak gra w szachy z gołębiem - nieważne, jak dobrze grasz, gołąb i tak przewróci wszystkie figury, narobi na szachownicę i będzie dumny z wygranej

Łemko.
P.S. To skutek pojasności ciemnej.